Boşanma sebebi oluşturan bir olayı eş affeder veya açıkça hoşgörürse, o olaya dayanarak boşanma talep etme hakkını kural olarak kaybeder. Uygulamada bu "af" veya "barışma", iki şekilde karşımıza çıkar:
- Eş, olayı bildiği halde evliliği sürdürmeyi kabul eder, birlikte yaşamaya devam eder; bu durumda aynı olaya dayanarak daha sonra boşanma davası açması zorlaşır.
- Devam eden boşanma davası sırasında taraflar fiilen barışır, birlikte yaşamaya başlar veya evlilik birliğini sürdürmek konusunda kararlı olduklarını gösterirlerse, dava reddedilebilir ya da taraflar davadan feragat edebilir.
Elbette ilerleyen süreçte yeni ve farklı olaylar yaşanırsa, bu yeni olaylar ayrı bir boşanma sebebi oluşturabilir. Barışmanın davaya etkisi ve önceki kusurların nasıl değerlendirileceği, somut olaya ve Yargıtay içtihatlarına göre değişir.
Kaynakça
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 161 ve devamı (boşanma sebepleri)
- TMK m. 166 (evlilik birliğinin temelinden sarsılması)
- Yargıtay’ın "af/barışma" ve boşanma davasına etkisiyle ilgili kararları